Eibar (Gipuzkoa)

Eskaladarako zaletasuna

Oraindik ezin da online kontsultatu pasarte hau. Behar baduzu, jarri gurekin harremanetan edo etorri gure biltegira.

Eskaladarako zaletasuna. Euskal Herriko lehenengo monitoreetako bat izan zen Juan San Martin. Nola hasi zen; orduko kontuak.

Jatorrizko proiektua

Grabazio honen materiala ondorengo proiektuaren baitan jaso eta landu zen. Bertan aurkituko duzu jatorrizko materiala eta informazioa: Eibarko udalaren materiala - Eibartarren Ahotan - Egoibarra

Transkripzioa

– Edozein modutan, mendia eta eskalada, gainera, hori da zuen ametsa. Zuena diot, talde osoa zinetelako, eibartarrak.
– Bueno, bai. Eskaladiak neretzat batetik bi faktore izan dittu garrantzizkuak: bat, noberaren buruakiñ eskalatu bihar dala. Bueno gero ni monitore izan naiz –Euskal Herrixan lehelengo seiretako bat; sei izendapen egon ziran eta ni nintzan bat–, baiña monitore moduan guk esaten gendun: “Buruakiñ eskalau bihar da, ez eskuekiñ eta indarra, hankak; lehelengo burua eta gero hankak, ez eskuak; eskuak beherago euki eta eskuak dira ekilibriua zaintzeko” eta hórrek detailliok holan hasitta. Baiña nik beste faktore bat ikusten dot eskaladan: noberaren superaziñua da. Noberak… gorputzaren dominixuaz exigitzen detsazu zeu egotia kondiziñuetan. Eta enfrentatzen zara mendixakiñ. Eta arriesgugarria da ez dittuzu gauzak, maniobra guztiak, ondo egitten eta buru lana da asko. Eta, bestetik, hautatzen dittuzu lagunak: lotura ikaragarrixa sortzen da, baiña danak ez dira bardiñak. Han ikusten da nor zelakua dan. Peligrua dagon mendixetan ikusten da norek noraiñoko borondatia daukan solidarizaziño horretara, alkar hartu ondo eta ekipua lotzeko ondo. Hori inportantia da. Alde hortatik zertu izan… Egixa esan ni lehelengo eskaladia ikustera juan, lagunak…
– Etxeberria dago hor. Zure maixua eta laguna.
– Bai. Bai, laguna. Nere adiñekua, kuadrilla berekua. Baiña hárek eskalatzen hasi ziran batzuk, lau edo. Gu, ez. Kañamozko sokekiñ han, paretian gora eta behin begira eureri. Eta gu, talde bat. Begira genguazen hamar bat lagun edo bai. Eta bestiak zelan egitten eta… Gu esaten: “Hórrek dake baloria”. Nik nere burua bildurtitzat neukan. Ez nintzan ausarta nere ustez. Bueno, ez nintzan ausarta. Kobarde samarra. Eta beti izaten dozu barruan… Horrek emoten detsu pixkat… Kobardiago ikusten duzu… Pesimismo moduko, etsipenerako zer bat emoten detsu, tristura bat. Bestiak hara gora. Bueno. “Hórrek zelan arriesgatzen dabe horretan?”. Estu agertu ziran baten, geldittu ziran ez gora, ez behera, paretian. Eta begira genguazenetatik larritu giñan […]. Ez genkixan zer egin. Nik, beste barik, sartu paretera eta juan nintzan berak eguazen tokiraiño eta lagundu egin netsen.
– Zeure lehendabiziko eskalada?
– Hori da. Eta horrekin –Migel Etxeberria zan buruan eguana, bestiak kontrolau ezinda–, jarri nintzan harekiñ eta alkarri lagunduz gora igo gendun, ze behera ezin zan. Batzuk nahi eben, bik, behera bajatu, ze ikusten eben goixan txarragua zetorrela eta. Eta Migelek esaten eban: “Sokarik ez dogu nahikua behera heltzeko eta gora egin bihar dogu, ez dago beste erremedixorik”. Eta gora ez eben nahi. Klaro, gorago eta altura haundixagua hartzen eban eta inpresionau. Orduan, azkenengo gorako ekiñaldixa bixon artian egin gendun. Eta lortu gendun bestiak etaratzia eta zera. Orduan esan estan Migelek: “Koño! Zelan egin dok hik hori?”. “Ba, ez jakixat, baiña konturatu naizena… nik ez jaukat alturiaren defektorik eta hori bertigua eta esaten dutenak ez jestak efektorik [egitten]. Ni emozionau egin najok alturiak” [esan netsan]. “Gurekiñ eskalau bihar dok”. Halan be, konbenzidu ninduan, baiña kostauta. Eta hasi nintzan hórrekiñ eskaladak egitten eta, bueno. Egin genduzen sasoi haretan ikaragarrizko abenturak! Naranjo de Bulnes egin gendun 1950ian.
– Naranjo de Bulnes.
– Eta gero beste bi aldiz!

Egilea(k): Eukene Lamariano , Oier Narbaiza

Euskal Herriko Ahotsak proiektua babestu nahi?

Ahotsak diruz lagundu nahi baduzu, egin zure dohaintza txikia. Mila esker!

Gipuzkoako aldundia Kutxa Eusko Jaularitza Bizkaiko aldundia