Jaiegunetako diru-biltzeak Olaztin

Transkripzioa

-“Salíamos a pedir”.
-Euskaraz, euskaraz.
-“Decíamos”: ogi-pazter, talua janda, ogiya laster!
-Nola? Nola? Nola? Zer, esaten…?
-Ogi-pazter, talua janda, eta ogiya laster.
-Ogi-pazter!
-Ogi-pazter, talua janda, eta ogiya laster.
-Eta ogi-pazter zer da?
-“Pues no sé lo que quiere decir eso, pero así cantábamos”.
-Eta hori noiz kantatzen zenuten? Hori noiz, eguberritan?
-Bai.
-Eguberritan, e?
-Bai.
-Etxes etxe?
-Etxerik etxe.
-A, etxerik etxe, e?
-Bai.
-Ze ordutan ateratzen ziñeten?
-E?
-Ze ordutan atatzen ziñeten?
-A! Goizian.
-A, goizian, e?
-Goizian, bai.
-Eta, nundik atatzen ziñeten? Eliza ondotik edo?
-Ba! Etxerik etxe ta herri guziyan, eskian, ibiltzen gindan. Eta gero Santa Ageda egunian ere, ba, orduban, e… Kantatzen genduben. “Si me sale eh, diré bien. El otro día estuve, yo misma cantando y no… ahora no me acuerdo”.
-Santa Ageda egunian?
-Santa Ageda eguniän:

Dedikatuba izan dailela etxe honetako jentia.
Pobria [taun erriau ia deko] pakia ta osasuna.

“El día de Santa Águeda, cantábamos”.
-Hori bakarrik?
-Eta gero berriz’e:

Santa Ageda, mahaian geda,
arramaiyoan saguba, harren espera katuba!

-Hara, hara, hara! “Cómo salen las cosicas e”?
-Gero, “bueno no tiene que ver nada, pero…” Andra bat ibiltzen zan eskian, eta, andra bat [...] espera esaten zeon: “neska, beti eskian habil! Ez dakin /eztakin/ kantan eiten o? Hartzen badakizu, ematen ikasi! Bestela ibiliko zara lagunaren iyasi”. Eta “la que pedía decía”: “A tonta, hori ez don kanta eitia, hori kontuba don!”.
-A, begira, begira.
-“Tonterías son”!
-Hori, hori pollita da e?
-Bai?
-Bai, oso polita, oso polita da. Burua ona duzu e! Buru argiya!
-Bai!
-Ongi gogoratzen zara! E?
-Bai, bai.
-Kontxo, kontxo, kontxo…
-Ta holaxe!

Egilea(k): Joxemi